Jan Simoens - geboren en getogen Koekelarenaar - durfde het aan om een boek te schrijven over hoe de situatie was in Koekelare tijdens de Groote Oorlog. Jan stelde trots zijn boek voor aan de Dienst voor Toerisme van Koekelare: 'De aanzet voor het schrijven van dit boek was een foto, enkele papieren, een viertal medailles en de vraag van M? (de grootmoeder van mijn vrouw) of ik kon achterhalen wat er gebeurd was met haar vader. Geboren op 18 maart 1914 was ze pas enkele maanden oud toen haar vader in de eerste dagen van de oorlog sneuvelde. Het was zeker niet mijn bedoeling om een nieuw geschiedenisboek te schrijven, maar eerder een samenvatting van wat reeds geweten is.' Hoe dicht Koekelare in de Eerste Wereldoorlog ook bij het Duitse front lag, toch werd de gemeente nooit ontruimd. De burgers mochten er blijven wonen, doch moesten wel lijdzaam toezien hoe de bezetter hun leven aan banden legde. Vier jaar lang zwaaide de Ortskommandant er de plak. Zijn verordeningen zouden de bewegingsvrijheid drastisch inperken. Niemand mocht de gemeente verlaten, tenzij met een pas waarop bestemming en tijdstip vermeld stonden. De ene plakbrief na de andere volgde elkaar op. Zo werden burgers verplicht officieren op straat te groeten en kwam het bevel om minstens eenmaal daags de straten in de dorpskom te vegen. Buiten het dorp moesten landbouwers lijdzaam toezien hoe steeds nieuwe troepen hun huizen, schuren en stallingen inpalmden. Nooit uitgegeven foto's tonen Koekelare als zenuwcentrum van de Duitse troepen. Rond het station verrezen depots, waar munitie en materiaal bestemd voor het front werd opgeslagen.
Softcover, 173pp., 16.5x24cm., talrijke z/w ills., in zeer goede staat. Schaars. ISBN: 9789055081493.
5x24cm
173 pp.
0
