Recensie(s): De auteur die in Brussel college geeft in 'Geschiedenis en problematiek van het vrije denken', maakt niet veel verschil tussen humanisme en vrijdenkerij. Alleen verzet hij zich tegen die vorm van humanisme, die zich bijna klakkeloos gewonnen geeft aan de resultaten van het wetenschappelijk onderzoek. Alsof de wetenschapsbeoefening objectief en onbevooroordeeld zou zijn en louter ontmaskering van bijgeloof. Dit geloof in de wetenschappen is in een crisis terecht gekomen. Het boek wijst op de wetenschapskritiek van Kuhn en op de postmodernistische kritiek van Lyotard. Daarmee is ook het humanisme in een crisis terecht gekomen, zoals met name Heidegger heeft aangetoond. Door deze crisis uitgedaagd, is de auteur op zoek gegaan naar de wat veronachtzaamde traditie van het vrije denken, waarin de ethiek van meer belang is dan het volgen van de wetenschappen. Ethiek dan verstaan in de zin van een handelen dat zichzelf met redelijke argumenten weet te verantwoorden. Dit vrije denken treft men aan bij Spinoza en de Franse en Duitse vrijdenkers van de 18de en 19de eeuw. Met bibliografie, personen- en zakenregister.
(Biblion recensie, Drs. N. Versluis)
Softcover, 327pp., 24x15.5cm., ills. in z/w., goede staat. ISBN: 9070289849.
24x15cm
327 pp.
VUBPress 1992 Brussel
