Maurits Naessens (Antwerpen, 26 september 1908 - Meise, 5 september 1982) was een Belgisch bankier. Hij werd ook bekend als mecenas in de culturele sector en kunstverzamelaar. Hij werd geboren in het gezin van de uit Oostkamp afkomstige Antwerpse stadsbode Ivo Naessens (Beernem, 1882) en diens echtgenote, die conciërge was. Van eenvoudige komaf kon hij zijn latere loopbaan uitbouwen door aanvankelijk te gaan werken en tegelijkertijd te studeren. Zo was Maurits Naessens matroos en werkte hij in een expeditiekantoor. Hij volgde achtereenvolgens handelswetenschappen aan de Rijkshandelshogeschool te Antwerpen, politieke wetenschappen aan de Universit? libre de Bruxelles en economische wetenschappen aan de UGent. Naessens noemde zichzelf een socialist en ging na zijn studies in dienst bij Nationaal Actiebureau voor het Plan van de Arbeid van Hendrik De Man, die een blijvende invloed op hem zou uitoefenen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was Naessens waarnemend directeur van het ministerie van financiën, om na de oorlog inspecteur-generaal te worden van de economische zendingen in het buitenland. Vanaf 1947 was hij directeur van de Algemene Spaar- en Lijfrentekas (ASLK), een openbare instelling die later opging in Fortis. In die periode was hij tevens directeur van de Nationale Kas voor Oorlogspensioenen. Vanaf 1950 ging hij definitief aan de slag bij de Bank van Parijs en de Nederlanden, die een filiaal was van de Banque de Paris et des Pays-Bas of kortweg Paribas. Onder zijn impuls werd de bank uitgebouwd tot een grote speler in België, en van toen af begon hij met steun aan jonge kunstenaars. Historische panden werden aangekocht en grondig gerestaureerd, zoals het Huis Osterrieth in Antwerpen en het Bochalz-Hotel in Luik. Ondertussen werd begonnen met de aanleg van een uitgebreide kunstverzameling die na enkele fusies van banken via Artesia bij Belfius terechtkwam. Naessens was ook een groot liefhebber van moderne kunst en verzamelde veel werk uit de Latemse Scholen, van Constant Permeke tot Gust De Smet. Zijn mecenaat was niet geheel belangeloos; hij wist dat aanzienlijke aankoop van werken van - al of niet terecht - onbekende kunstenaars, de prijs van die werken, en aldus de waarde van het oeuvre, niet alleen voor de kunstenaars, maar ook voor de bezitter zou opdrijven. Bovendien was Maurits Naessens de stichter of de bezieler van verschillende organisaties binnen de culturele wereld zoals het Mercatorfonds, Ons Erfdeel en de Christoffel Plantin Prijs. Tevens werd er een prijs naar hem genoemd met de bedoeling een kunstenaar te bekronen of in de kijker te plaatsen. (Wikipedia)
Gebonden, linnen met stofomslag, 172pp., 24x28cm., talrijke ills. in kleur en z/w., in zeer goede staat.
24x28cm
172 pp.
Lannoo 1978 Tielt en Amsterdam
