Een decennium lang al zorgt Guido Belcanto voor een heel aparte invulling van het Vlaamse levenslied. In een wereld van rode lampen en havenvampen is Belcanto de melancholische gigolo, behept met levenswijsheden en inzichten als 'Echte mannen scheren zich niet elektrisch' en 'Plastic rozen verwelken niet', meteen ook goed voor een paar legendarische songtitels. Na jarenlang zijn liederen via parochiezalen, feesttenten, stadschouwburgen en cd's te hebben uitgedragen, bundelt hij ze nu in dit boek. Anders dan in de alledaagse Vlaamse meezingers lopen Belcanto's alter ego's en de andere personages in zijn liedjesteksten zelden of nooit hand in hand over een zuiders strand. Ze beoefenen de melancholie, ze betreuren hun gestolen auto, zijn op een verheffende manier eenzaam of wanhopig verliefd, ze zoeken een zachte dood of staan op het punt van geslacht te veranderen. Het zijn fin de siëcle-helden op de dool in deze tijd. Guido Belcanto bevolkt zijn songs met travesties, marginalen, prostituees, chansonniers en bakkersvrouwen, en geeft zo het lillende leven terug aan het levenslied.
Softcover met flappen, 140pp., 12.5x20.5cm., in goede staat (omslag met lichte gebruikssporen). ISBN: 9789052405353.
5x20cm
140 pp.
Houtekiet 1998 antwerpen
